
ရှေးသောအခါက ဗာရာဏသီပြည်၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုစဉ်အခါက၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် တောခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်တော်မူသည်။ ထိုတောခွေးသည် အလွန်သနားကရုဏာ ကြွယ်ဝပြီး၊ အလွန်ညှာတာတတ်သည်။ သူသည် သူ၏ အပေါင်းအဖော် သားရဲတိရစ္ဆာန်များကို အလွန်ချစ်ခင်သည်။
တစ်နေ့သောအခါ တောခွေးသည် တောထဲ၌ အစာရှာထွက်သည်။ သူသည် အလွန်ဆာလောင်နေသည်။ သူသည် သားကောင်တစ်ကောင်ကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်။
ထိုအချိန်၌ မြေခွေးတစ်ကောင်သည် သူ၏ ခြေထောက်၌ ဒဏ်ရာရရှိကာ သေခါနီး ဖြစ်နေသည်။ သူသည် အလွန်ပင်ပန်းဆင်းရဲကာ အကူအညီ မရရှိ။
“ကူညီပါဦး၊ ကူညီပါဦး!” ဟု မြေခွေးက အားနည်းစွာ အော်ဟစ်လေသည်။
တောခွေးသည် မြေခွေး၏ အော်သံကို ကြားသောအခါ အလွန်သနားကရုဏာ ဖြစ်လာသည်။ သူသည် သူ၏ ဆာလောင်မှုကို မေ့လျော့ကာ မြေခွေးထံသို့ ပြေးသွားလေသည်။
“အမောင် မြေခွေး၊ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ဆင်းရဲလှပါသနည်း” ဟု တောခွေးက မေးလေသည်။
“အရှင် တောခွေး၊ ကျွန်ုပ်သည် ဒဏ်ရာရရှိပြီး၊ အစာငတ်ပြတ်နေပါသည်” ဟု မြေခွေးက ညည်းတွားလေသည်။
တောခွေးသည် မြေခွေး၏ အဖြစ်ကို ကြားသောအခါ သူ၏ ဆာလောင်မှုကို မေ့လျော့ကာ မြေခွေးအား ကူညီရန် ဆုံးဖြတ်လေသည်။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အစာကို မြေခွေးအား ပေးအပ်လေသည်။
“အမောင် မြေခွေး၊ ဤအစာကို ယူ၍ စားလော့။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား ကူညီလိုသည်” ဟု တောခွေးက ပြောလေသည်။
မြေခွေးသည် တောခွေးပေးသော အစာကို စားသောက်ပြီးနောက် အားအင် ပြန်လည် ရရှိလေသည်။ သူသည် တောခွေးအား ကျေးဇူးတင်လေသည်။
“အရှင် တောခွေး၊ အသင်သည် ကျွန်ုပ်အား ကယ်တင်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား အဘယ်သို့ ကျေးဇူးဆပ်ရပါမည်နည်း” ဟု မြေခွေးက မေးလေသည်။
“အမောင် မြေခွေး၊ အသင်သည် ကျွန်ုပ်အား ကျေးဇူးဆပ်ရန် မလိုပါ။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား ကူညီခဲ့ခြင်းသည် ပင် ကျွန်ုပ်အတွက် အကြီးမားဆုံးသော ကောင်းမှု ဖြစ်ပါသည်” ဟု တောခွေးက ရိုးသားစွာ ပြန်ကြားလေသည်။
တောခွေးသည် မြေခွေးအား ကူညီပြီးနောက် သူ၏ အပေါင်းအဖော် သားရဲတိရစ္ဆာန်များထံသို့ ပြန်သွားလေသည်။ သူသည် သူ၏ ကရုဏာစိတ်ကို သူတို့အား ပြောပြလေသည်။
“အပေါင်းအဖော်တို့၊ ကျွန်ုပ်သည် မြေခွေးတစ်ကောင်အား ကူညီခဲ့သည်။ သူသည် ဒဏ်ရာရရှိပြီး၊ အစာငတ်ပြတ်နေသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ အစာကို သူအား ပေးအပ်ခဲ့သည်” ဟု တောခွေးက ပြောလေသည်။
သားရဲတိရစ္ဆာန်များသည် တောခွေး၏ ကရုဏာစိတ်ကို ကြားသောအခါ အလွန်ကြည်နူးကြသည်။ သူတို့သည် တောခွေးအား ချီးကျူးကြသည်။
“အရှင် တောခွေး၊ အသင်သည် အလွန်သနားကရုဏာ ကြွယ်ဝသော တောခွေး ဖြစ်သည်။ အသင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ သူရဲကောင်း ဖြစ်သည်” ဟု သားရဲတိရစ္ဆာန်များက ပြောလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ တောခွေးသည် သနားကရုဏာ၏ အရေးပါပုံကို ပို၍ နားလည်သည်။ သူသည် သူ၏ ကရုဏာစိတ်ကို အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းသည်။ သူသည် အခြားသူများအား ကူညီရန် အမြဲတမ်း အသင့် ဖြစ်နေသည်။
ဤဇာတ်တော်သည် သနားကရုဏာနှင့် ကရုဏာစိတ်တို့၏ အရေးပါပုံကို သင်ကြားပေးသည်။ သနားကရုဏာသည် အလွန်မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
— In-Article Ad —
သနားကရုဏာသည် အလွန်မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ သူတစ်ပါးအား ကူညီခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ပို၍ ချမ်းသာစေသည်။
ပါရမီ: သနားကရုဏာ
— Ad Space (728x90) —
473Dvādasanipātaမုဆိုး၏ သားတော် ဇာတ်တော်ရှေးသောအခါက သာဝတ္ထိပြည်၌ ဘုရင်တစ်ပါး စိုးစံတော်မူသည်။ ထိုမင်း၏သားတော်တစ်ပါးသ...
💡 ပေးကမ်းခြင်းသည် ကူညီသူနှင့် ကူညီခံရသူ နှစ်ဦးလုံးကို ချမ်းသာစေသည်။ သစ္စာရှိခြင်းသည် ခက်ခဲသောအချိန်များတွင် အဖိုးတန်ဆုံး ဂုဏ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
71Ekanipātaမဟာကုမ္ဘီရဇာတ် (၃)ရှေးရှေးအခါက မဂဒ၁တိုင်းတွင် မဟာကုမ္ဘီရမင်းကြီး အုပ်စိုးတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးသည် အလွ...
💡 အုပ်ချုပ်သူသည် ပြည်သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို နားလည်ရမည်။ အလှူပေးခြင်းသည် နောင်ဘဝ၌ အကျိုးများ၏။
165Dukanipātaသီရိပါလ ဇာတ်တော်ကောသလတိုင်း၏ မြို့တော်ဖြစ်သော သာဝတ္ထိမြို့တွင် ဘုရားလောင်းသည် “သီရိပါလ” အမည်ရှိသော လ...
💡 "အင်အား ကြီးမား ရုံမက ဉာဏ်ပညာ ထက်မြက် သူသည် မည်သည့် အခက်အခဲ ကို မဆို ကျော်လွှား နိုင်၏။"
124Ekanipātaနွားနှင့် မျောက်ရှေးအခါက နွားတစ်ကောင်သည် အလွန်အေးချမ်းစွာ မြက်စားနေ၏။ ၎င်း၏ အဖြူရောင် ကိုယ်ခန္ဓာသည် ...
💡 အန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးစေရန် ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။
99Ekanipātaအပင်၏အသီးရှေးရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်အနီးတွင် လွန်စွာလှပသော သစ်ပင်ပန်းမာလ်၊ စိမ်းလန်းသော မြက်ခင်းပြင်က...
💡 သည်းခံခြင်းနှင့် ပညာပါရမီသည် အခက်အခဲကို ကျော်လွှားရန် အကောင်းဆုံး လက်နက်များ ဖြစ်သည်။
132Ekanipātaမျောက်မင်း၏ ဉာဏ်ပညာရှေးမင်းတစ်ပါး မင်းပြုစဉ်က ဗောဓိသັດလောင်းလျာသည် မျောက်မင်းအဖြစ်သို့ ရောက်ခဲ့ဖူးလေ...
💡 အကြောက်တရားကို အသုံးချ၍ အနိုင်ကျင့်ခြင်းထက် နားလည်မှုနှင့် မေတ္တာဖြင့် ဆက်ဆံခြင်းက ပို၍ အကျိုးရှိသည်။
— Multiplex Ad —